In sommige casussen maak ik mee dat we een aanvraag doen voor een voorziening, uiteraard naar aanleiding van een hulpvraag en een wens om te participeren zoals we dat zo mooi noemen, en dat de gemeente (WMO) of het UWV vraagt om aanvullende informatie.
Recent had ik een casus waarbij een lieve meid op de basisschool problemen had met het zitten. Ze heeft aangepast meubilair vanuit een leverancier die speciaal meubilair maakt en contracten heeft met het UWV om te mogen leveren in hun opdracht. Moeder geeft aan dat ze eruit gegroeid is en echt niet meer lekker kan zitten, of ik eens wil meekijken. Er is geen officiële diagnose gesteld maar overduidelijk is dat ze last heeft van hypermobiele klachten. Dan is zitten op een te krappe stoel de hele dag niet fijn en levert onnodige klachten op. De stoel is verstelbaar dus ik heb eerst geprobeerd het aan te passen door een aantal onderdelen eraf te halen en anders in te stellen.
Uiteraard moest de leverancier ingeschakeld worden want ik had wat dingen met de jonge dame uitgeprobeerd en heb inmiddels uit ervaring een goed beeld wat een hypermobiel lijf nodig heeft, dus ook waar de nieuwe stoel aan moest voldoen. Na contact te hebben gezocht, meermaals, kregen moeder en ik ineens bericht dat er al een adviseur was langs geweest en moeder werd om akkoord gevraagd voor de aanpassing aan de stoel. Dit heeft ze geweigerd omdat er helemaal geen overleg is geweest met mij en dat vond ze wel een vereiste. Na wat heen en weer communicatie konden we eindelijk een fysieke afspraak inplannen waarbij we met alle partijen konden bespreken en testen wat precies nodig is.
De adviseur heeft alles genoteerd en ging alles overleggen en voorleggen aan het UWV. Hierna kwam een hele vage communicatie op gang. Moeder en ik ontvingen lange mails over dat de adviseur leidend was in wat er moest komen en dat als zo'n drastische verandering moest plaatsvinden, dat moet wel onderbouwt worden. Normaliter is het de adviserende partij die dit onderbouwt richting de betalende instantie. Aangezien we een gezamenlijke afspraak hadden gehad ging ik er vanuit dat de adviseur die onderbouwing ging aanleveren.
Dit bleek ik helemaal verkeerd begrepen te hebben, of zij onduidelijk gecommuniceerd te hebben... Maar ze (het UWV) wilde dat ik de onderbouwing ging schrijven. Dat is opzich geen punt, want ik adviseer niks zonder reden natuurlijk. Maar waar ik vooral mee zat: recent heb ik, met vele andere collega's, een webinar gevolgd van het CZ (de zorgverzekeraar) die duidelijk aangaf dat als een instantie als het UWV of de gemeente etc. vraagt om een verslag of meer informatie dan moet daar een factuur voor worden gemaakt die wordt ingediend bij die instantie. Logisch. Het maken van dat verslag is namelijk uit opdracht van die organisatie om hun werk uit te kunnen voeren en niet ten behoeve van de behandeling van mijn client.
Dit heb ik voorgelegd bij het UWV en vroeg waar ik de factuur naartoe mocht sturen voor het opstellen van het verslag. Ik kreeg zeer duidelijk en zonder iets aan de verbeelding over te laten te lezen dat het UWV dergelijke kosten nimmer voor haar rekening neemt of gaat nemen. Ik zou een wijziging vereisen voor het te leveren meubilair, dan moest ik daar ook verantwoording voor aanleveren want de adviseur was hierin leidend. Ik had de memo even gemist dat de adviseur blijkbaar een andere visie had? Ik was echt in de illusie dat we het helemaal eens waren tijdens de fysieke passing.
Uiteindelijk is de gevraagde verantwoording uiteraard wel aangeleverd... Drie keer raden hoeveel reactie of actie we daarop hebben gezien tot nu toe. Hopelijk veranderd dat spoedig.
Ik ken het UWV uit ervaring als meedenkend en begripvol. Uiteraard hoor ik ook de horrorverhalen maar professioneel heb ik die ervaring niet. Dus deze situatie verbaasde me behoorlijk. Vooral de reactie op mijn vraag waar de factuur naartoe mocht was erg bijzonder. Zeker aangezien zorgverzekeraars aangeven dat de factuur naar de infovragende instantie moet en die organisatie zegt dus dat doen we niet. Ja, wat moet je dan?
Ik heb dit alles bij mijn beroepsvereniging neergelegd want zij staan in contact met zorgverzekeraars en hebben een groot netwerk en vingers in de pap bij beleidsregels enzo. En ik vind het gewoon belangrijk dat dit soort dingen bekend worden bij de directeur die deelneemt aan gesprekken bij de zorgverzekeraars om dit probleem voor te leggen. Uiteraard mag mijn client geen last hebben van dit soort bureaucratische rompslomp maar aangezien gemeenten ook met grote regelmaat vragen om extra informatie over een casus of het opstellen van een pakket van eisen voor een voorziening, tikt dit best wel aan. Binnen de eerste lijns ergotherapie is gewoon geen tijd om uren per week vrijwilligerswerk te gaan zitten doen. Een dergelijk onderbouwd verslag opstellen vergt best wat tijd dus er moet wel een oplossing komen voor dit euvel.
Ik ga in ieder geval gewoon verder om passend meubilair te krijgen voor de jonge dame in kwestie. Het kan niet zo zijn dat ze al haar energie kwijt is aan rechtop zitten in de klas en dat ze de helft niet mee krijgt of daarna de rest van de middag moet rusten om bij te trekken. Zonde van de energie!